คลังเก็บบล็อก

ก่อนบิน

school       เหตุไฉนครูบ้านนอกธรรมด๊า ธรรมดาคนหนึ่งถึงได้บินลัดฟ้าไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา มหาอำนาจเบอร์ 1 ของโลก  อันนี้ต้องบอกความจริงไปเลยว่า ได้ความกรุณาจากโครงการสอนภาษาไทยและวัฒนธรรมไทยในต่างประเทศของคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่คัดเลือกกระผมไปทำหน้าที่ครูอาสาสมัครที่โรงเรียนภาษาไทยวัดวชิรธรรมปทีป นิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา  ตอนนั้นอยู่ในระหว่างอัพเกรดตัวเอง ด้วยการลาศึกษาต่อ ที่ภาควิชาโสตทัศนศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาฯ  หลังจากเป็นครูมาแล้ว 4 ปี ไม่ได้เบื่อที่เป็นครูหรอกนะ แต่อยากเปลี่ยนบรรยากาศ ปัจจุบัน (พ.ศ. 2551) ผมก็ยังเป็นครูประถมอยู่เหมือนเดิม แถมยังสอนประจำชั้นถึง 3 ชั้นโน่นแน่ะ รับเละเลยตั้งแต่ ป.4 ถึง ป.6 เพราะเป็นโรงเรียนขนาดเล็ก มีครู 2 คน เด็ก 55 คน รัฐบาลจัดให้เท่านี้ก็ดีถมเถ …เฮ้อ  ปีที่ผมไปอเมริกาคือ พ.ศ. 2543 (ค.ศ.2000) ตอนนั้นเรียน ป.โท ปี 3 กะว่าจะเรียนสัก 3 ปี ที่ไหนได้ล่อเข้าไปตั้ง 4 ปีแน่ะ  …ใจแทบขาด คิดถึงบ้านนอก คิดถึงเด็กๆ แต่อาจารย์ที่จุฬาฯ ก็รักผมเหลือเกิน ไม่ยอมปล่อยผมกลับโรงเรียนซักที…เฮ้ออีกที สุดท้ายก็จบโทจุฬาฯ ในปี พ.ศ. 2545  ยังไงก็ต้องขอบคุณ ไม่งั้นผมคงไม่มีโอกาสไปเหยียบ(แผ่นดิน)อเมริกาเป็นแน่แท้ 🙂

โฆษณา
%d bloggers like this: