Category Archives: กิจกรรมยามว่าง

เดินตลาดสินค้าเกษตรอเมริกา

มะเขือ

pop eyeเป็นกิจกรรมยากว่างที่ผมชอบมาก เพราะได้เห็นผลผลิตทางการเกษตรของอเมริกา  เพราะอเมริกาเองเขาก็มีเกษตรกร ที่ปลูกพืชพันธุ์ต่างๆ เหมือนกับบ้านเรา แต่ลักษณะและการใช้เทคโนโลยีช่วยจะต่างกับเรามาก มีสิ่งหนึ่งที่ผมสังเกตเห็นคือ ผลผลิตของเขามันมีแต่ของใหญ่ๆ 😀 มะเขือก็ใหญ่ ฟักทองก็ใหญ่ (อยู่โน่นต้องเรียกพัมคิน ถ้าออกเสียงฟัก-ทอง ฝรั่งจะมองขวับ พร้อมกับนึกในใจว่า ไอ้นี่ด่าตรูหรือเปล่าวะ ^^)  ก็นานๆ จะได้ออกมาเดินแบบนี้ครับ เพราะงานสอนจะค่อนข้างหนัก การเตรียมกิจกรรมต้องทำอยู่ทุกวันเลย

 

โฆษณา

ชุมชนสัมพันธ์..เรื่องสำคัญสำหรับครูอาสาฯ

เกิดจากท้องพ่อท้องแม่ก็ได้นั่งบินเป็นครั้งแรก แถมไปไกลเสียค่อนโลก และต้องไปอาศัยอยู่กะใครก็ม่ายรู้ไม่ได้เป็นญาติพี่น้องกันเลย เป็นสถานการณ์ที่ครูทุกคนต้องเจอ และต้องอยู่ให้ได้ ด้วยภาระกิจที่มีร่วมกันนั่นคือการไปสอนภาษาไทยและวัฒนธรรมไทย ต้องไปเจอกับผู้คนมากมาย อาทิ นักเรียน ผู้ปกครอง ฝรั่ง(คนน่ะ) และแน่นอน ..พระ  ซึ่งทั้งสามส่วนสี่ส่วนดังกล่าวนี้จะต้องสัมพันธ์ต่อกันอย่างแนบแน่นเลยทีเดียว ภาระกิจที่สำคัญจึงจะลุล่วงไปได้… การมีอัธยาศัยที่ดี ยิ้มแย้มแจ่มใส พูดจาไพเราะดูจะเป็นบุคลิกที่ควรจะมีในตัวคุณครูทุกคน การเคารพผู้ใหญ่ อ่อนน้อมถ่อมตน มีน้ำใจ เหล่านี้ล้วนเป็นอุปนิสัยพื้นฐานของคนไทยอยู่แล้ว  แม้เราจะไปอยู่เมืองนอก แต่ต้องระลึกไว้เสมอว่า ยังไงเราก็ไปอยู่กับคนไทย สังคมไทยๆ ที่เขาเหล่านั้นยังอนุรักษ์เปรียบเสมือนอยู่เมืองไทยนั่นเอง  ดังนั้นคุณครูทุกคนแม้จะผ่านการฝึกอบรมก่อนไปสอนมาอย่างดี แต่เวทีจริงนั่นแหละจะพิสูจน์ตัวตนที่แท้จริงครับ.. ว้าวฝอยซะเป็นเรื่องเป็นราวเลยเรา กะว่าจะเป็นบล็อกเบลอๆซักกะหน่อย เอาเถอะเผื่อว่ามีครูท่านไหนที่หลงเข้ามา เพราะค้นหาจาก google ว่า “โครงการสอนภาษาไทยในสหรัฐอเมริกา” แล้วโชคชะตาพามาเจอบล็อกกระผมนี่ ซึ่งอาจจะได้ข้อมูลที่พอจะเป็นประโยชน์บ้างน่ะครับ 🙂

เยี่ยมบ้านผู้ปกครองที่ ลองไอแลนด์ ในภาพเป็นบ้านของคุณพี่สุวรรณีครับ

ร่วมกิจกรรมกับชุมชนสม่ำเสมอ ในภาพกำลังแห่กองผ้าป่าสามัคคี มีแต่แบ๊งดอลล่าห์ (ผมเติมเอง)

ผู้ปกครองพาไปค้างแรม และเล่นชักเย่อกันที่เดลาแวร์ ริมแม่น้ำเดลาแวร์

อยากบอกว่าคิดถึง..

แม้วันเวลาจะผันผ่านไปนานแค่ไหน แต่ความรู้สึกเก่าๆ แสนจะอบอุ่นก็ยังคงกรุ่นอยู่ในใจเสมอมา อยากจะบอกว่าคิดถึง คึดฮอด..หล๊าย หลาย อยากไปอีก! 🙂  คิดถึงหลวงพ่อ หลวงพี่ หลวงพี่มหา พระอาจารย์ทุกรูป ไม่มีเด็กวัด คิดถึงผู้ปกครองที่น่ารัก คิดถึงโซเฟอร์ทุกคนที่เคยพาหนีเที่ยว 🙂  และที่สำคัญคิดถึงเพื่อนครูทุกคนที่เคยร่วมงานกัน ไม่รู้อยู่ไหนกันบ้าง ถ้าบังเอิญเปิดเจอบล็อกนี้อยากให้ติดต่อกลับด่วน! (สั่งเลย 55) เป็นไงบ้างครูเอ ครูพิม..ทราบข่าวว่าย้ายไปสุโขทัย ครูยุ ครูเล็ก ครูปอง…นี่ก็ทราบว่าจบ Dr. แล้ว ครูจิ๊บ..นี่ก็ติดต่อกันบ่อยๆ นำนักศึกษามาออกค่ายที่ร.ร.กระผมประจำ ตอนนี้เป็นหัวหน้าภาควิชาภาษาไทย มทร.กรุงเทพฯ ยินดีด้วยครับ  ส่วนท่านอื่นๆ อยากติดต่อเพื่อถามข่าวคราวกันบ้างครับ ตอนนี้เทคโนโลยีด้านอินเตอร์เน็ตมีหลากหลายสายพันธุ์ สารพัดของฟรีน่าใช้ ของกระผมก็มี เช่น facebook.com/kru.anon แล้วก็ twitter.com/anonxmen หรือไม่ก็เอาที่ง่ายสุดคลาสสิก อีเมล์ kru.anon@gmail.com  ติดต่อกันมาได้นะครับ หรือท่านอื่นที่เข้ามาอ่านบล็อกกระผม สนใจการไปสอนที่อเมริกา ออสเตรเลีย ก็ติดต่อเข้ามาได้ครับ ยินดีให้ข้อมูล ฟรี!  ??? 555

กิจกรรมยามว่าง

   ถึงแม้ว่าภารกิจจะค่อนข้างสาหัส แต่ก็พอจะมีเวลาว่างอยู่บ้างเล็กน้อย …ซึ่งเราก็ไม่เคยปล่อยเวลาให้เปล่าประโยชน์ ระลึกเสมอว่า ข้าฯมาอยู่แค่ 3 เดือน มีโอกาสออกบ้าน (วัด) เมื่อไหร่ฉันจะไม่รู้ช้า ฮ่าๆ จะต้องออกสำรวจพื้นที่ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้  ซึ่งตรงนี้ไม่มีปัญหาเรื่องคนพาออกไปเที่ยวเลย …ซึ่งบุคคลที่พาออกไปเที่ยวบ่อยๆ ได้แก่ พี่มหาน้อย พี่ซู(ชาวฟิลิปปินส์) พี่ไพลิน พี่สมรรถ และที่เป็นไกด์นำเที่ยวที่แสนดี ไปแล้วอบอุ่นใจเสมอ นั่นก็คือ ท่านมหาในวัดนั่นเอง  แต่กิจกรรมยามว่างนี้ก็ไม่ได้ออกไปไหนไกลหรอกครับ ส่วนใหญ่ไปชายทะเล เดินห้าง แล้วก็ไปหาจับจ่ายซื้อของที่เขาเอาของในบ้านออกมาวางขาย คนอเมริกันเนี่ย วันเสาร์อาทิตย์บางบ้านเขาจะขนของเก่าออกมาวางขาย เขาเรียกว่า “การาจเซลล์”  บางบ้านก็เปิดให้คนไปหยิบเอาของในบ้านแล้วจ่ายตังค์ได้เลย  แบบว่าข้าขี้เกียจขนออกมาประมาณนั้น ซึ่งตรงนี้เหล่าบรรดาคุณครูที่ไปด้วยกัน ชอบมากกกกก… โดยเฉพาะคุณครูสภาพสตรี ครูจิ๊บ ครูปอง วันๆ หาแต่ป้ายสีเหลือง ที่เป็นสัญลักษณ์ว่าบ้านนี้ขายของเก่านะ .. 🙂

ตามลำดับความหล่อ ...ครูนนท์ ครูจิ๊บ ครูพิม พี่สมรรถ ครูเอ ครูปอง

ตามลำดับความหล่อ ...ครูนนท์ ครูจิ๊บ ครูพิม พี่สมรรถ ครูเอ ครูปอง ริมมหาสมุทรแอตแลนติก นิวยอร์ก

%d bloggers like this: